اسرائیلی‌ها رای‌گیری را در نخستین انتخابات سراسری پس از حمله ۷ اکتبر آغاز کردند
رأی‌گیری برای انتخاب اعضای کنست روز سه‌شنبه آغاز شد؛ این نخستین انتخابات از زمان حملهٔ هفتم اکتبر ۲۰۲۳ است و رقابتی نزدیک بین بنیامین نتانیاهو و گادی آیزنکوت در جریان است.
روز سه‌شنبه، رأی‌دهندگان اسرائیلی برای شرکت در انتخابات سراسری که نخستین انتخابات پس از حملهٔ هفتم اکتبر ۲۰۲۳ است، پای صندوق‌های رأی رفتند؛ رقابتی تنگاتنگ بین نخست‌وزیر کنونی بنیامین نتانیاهو و رقیب اصلی او، فرماندهٔ پیشین ستاد کل، گادی آیزنکوت، در جریان است.
تقریباً ۷٫۳ میلیون اسرائیلی واجد شرایط رأی دارند تا اعضای کنست ۱۲۰ نفره را انتخاب کنند. هر دولت برای کسب اکثریت به ۶۱ کرسی نیاز دارد. نظرسنجی‌های پیش از رأی‌گیری نشان‌دهندهٔ نزدیکی میان دو اردوگاه اصلی است، اما هیچ‌یک به‌وضوح قادر نیستند تضمین کنند که به تنهایی به این حد برسند؛ بنابراین مذاکرات تشکیل ائتلاف نقشی کلیدی در تعیین نخست‌وزیر بعدی خواهد داشت.
طیف احزاب شامل جناح‌های راست، میانه و چپ است و همچنین احزاب عربی و دینی حضور دارند. مسائل امنیتی در صدر مطالبات رأی‌دهندگان قرار دارد، همراه با شکست‌های مرتبط با هفتم اکتبر، جنگ در غزه، مسئلهٔ خدمت نظام وظیفه و آیندهٔ رابطهٔ دین و دولت.
بنیامین نتانیاهو رهبری حزب لیکود را بر عهده دارد؛ حزبی از اردوگاه راست که گرایش‌های ملی‌گرا و سیاست‌های اقتصادی لیبرال را نمایندگی می‌کند. نتانیاهو از سال ۲۰۰۹ دوره‌های طولانی در رهبری دولت داشته و در کارزارش بر تجربهٔ خود در تشکیل ائتلاف‌ها تکیه می‌کند، اما با انتقاداتی دربارهٔ ناکامی دولتش در جلوگیری از حملهٔ حماس در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و پیامدهای عملیات نظامی پس از آن در غزه و لبنان، تنش‌ها با ایران، و شکاف‌های داخلی و فشارهای بین‌المللی روبه‌رو است.
گادی آیزنکوت در انتخابات از طریق حزبی به نام «یشار» که در سال ۲۰۲۵ تأسیس کرد، شرکت می‌کند و خود را آلترناتیوی برای نتانیاهو معرفی می‌کند و کارزارش را بر وحدت جامعهٔ اسرائیل و تقویت نهادهای دولتی متمرکز ساخته است. آیزنکوت، فرماندهٔ سابق نظامی، بر تجربهٔ خود در ارتش تکیه دارد و افرادی از پس‌زمینه‌های مختلف را حول خود جمع کرده است؛ او همچنین متعهد شده مسئلهٔ معافیت گسترده از خدمت نظامی که به یهودیان متدین سخت‌گیر اعطا می‌شود را مورد رسیدگی قرار دهد.
نظرسنجی‌های منتشرشده پیش از رأی‌گیری نشان‌دهندهٔ نزدیکی میان حزب «یشار» و لیکود است، و همچنان تردید وجود دارد که هر یک از این دو بتوانند به‌تنهایی دولتی پایدار تشکیل دهند؛ امری که اهمیت ائتلاف‌های پارلمانی پس از اعلام نتایج را تقویت می‌کند.
نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین (۲۰۲۱–۲۰۲۲)، در این دور در قالب ائتلافی به نام «با هم» همراه با یائیر لاپید، رهبر حزب یش آتید و رئیس سابق مخالفان، شرکت دارد. آن‌ها در سال ۲۰۲۱ دولت ضد نتانیاهویی تشکیل دادند که پس از حدود یک سال فروپاشید؛ بنت خود را سیاستمداری راست‌گرای سکولار معرفی می‌کند، در حالی که لاپید به جریان میانه تعلق دارد و هر دو با ادامهٔ حکمرانی نتانیاهو مخالفت دارند.
حزب «دموکرات‌ها» به رهبری یائیر گولان نیرویی چپ‌صهیونیستی را نمایندگی می‌کند و از ادغام حزب کار و حزب میرِتس شکل گرفته است؛ این حزب بر مسائل دموکراسی و عدالت اجتماعی تمرکز دارد و از راه‌حل دو کشور به‌عنوان راهی برای پایان دادن به مناقشه با فلسطینیان حمایت می‌کند.
حزب شاس به رهبری آریه درعی نمایندهٔ بخش‌هایی از یهودیان شرقی و مذهبی است و بر مسائل اجتماعی و منافع طبقات محروم تمرکز دارد و با جذب اجباری یهودیان متدین مخالفت می‌کند. در مقابل، حزب «اوتسما یهودیت» به رهبری ایتامار بن گفیر مواضع بسیار راست‌گرایی را مطرح می‌کند و مسائل امنیتی را در رأس برنامه‌اش قرار می‌دهد و خواستار الحاق کرانهٔ باختری است؛ بن گفیر به‌خاطر اظهارات و مواضعش در قبال فلسطینیان با انتقادهای بین‌المللی مواجه شده است.
حزب «صهیونیسم دینی» به رهبری بتسلئل سموتریچ نیز از الحاق کرانهٔ باختری و تقویت شکل دینی دولت حمایت می‌کند، در حالی که حزب «یهودوت هاتوراه» بر حفاظت از استقلال نهادهای دینی و مخالفت با خدمت نظام دانشجویان خود تمرکز دارد.
حزب «اسرائیل بیتنو» به رهبری آویگدور لیبرمن با برنامه‌ای ملی‌گرای سکولار وارد انتخابات شده که خواستار جدایی دین از دولت است و مواضعی سخت‌گیرانه در قبال فلسطینیان اتخاذ می‌کند. این حزب بخشی از نیروهای مخالف نتانیاهو محسوب می‌شود، اما ائتلاف‌های مخالف برای تشکیل دولتی جایگزین همچنان متشتت است.
احزاب عربی از طریق فهرست مشترک و فهرست «راعم» به رهبری منصور عباس در انتخابات حاضرند. برنامه‌های آن‌ها بر مطالبات برابری و حقوق مدنی، مبارزه با جرم و بهبود خدمات متمرکز است و مواضع متفاوتی نسبت به راه‌حل دو کشور و مشارکت در دولت‌های اسرائیلی دارند. این احزاب در محاسبات شکل‌گیری دولت بعدی اهمیت دارند و می‌توانند بخشی از معادلهٔ توازن پارلمانی باشند، اما اختلافات درون ائتلاف مخالف دربارهٔ همکاری با آن‌ها ممکن است شانس تشکیل ائتلافی جایگزین برای دولت نتانیاهو را پیچیده کند.
