Ρεπορτάζ: Τα σύκα και οι χουρμάδες αυξάνουν τις ίνες και βελτιώνουν την πέψη με επιφύλαξη για τα αποξηραμένα

Βαγδάτη — Σύμφωνα με μέσα ενημέρωσης, ιατρικές συστάσεις που εκδόθηκαν σήμερα, Τετάρτη, επισημαίνουν τα οφέλη των σύκων και των χουρμάδων ως φυσικών πηγών διατροφικών ινών και τη δυνατότητά τους να συμβάλλουν στη βελτίωση της πέψης όταν εντάσσονται στην καθημερινή διατροφή σε μέτριες ποσότητες.

Τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η αποξήρανση των σύκων οδηγεί σε μεγάλη απώλεια νερού, γεγονός που αυξάνει τη συγκέντρωση ινών, φυσικών σακχάρων και θερμίδων ανά μονάδα βάρους σε σχέση με τα φρέσκα σύκα, εξηγώντας ότι 100 γραμμάρια αποξηραμένων σύκων παρέχουν περισσότερες ίνες και θερμίδες από 100 γραμμάρια φρέσκων σύκων.

Γι’ αυτό τα ρεπορτάζ συστήνουν την κατανάλωση αποξηραμένων σύκων και χουρμάδων σε μικρές, προκαθορισμένες ποσότητες για να αποφευχθεί η υπερκατανάλωση σακχάρων και θερμίδων, προσθέτοντας ότι ο συνδυασμός μέτριων ποσοτήτων αποξηραμένων φρούτων με ανάλατους ξηρούς καρπούς αποτελεί εναλλακτικό σνακ αντί για γλυκά.

Προτείνονται διάφοροι τρόποι ενσωμάτωσης των σύκων και των χουρμάδων στα καθημερινά γεύματα, όπως η προσθήκη τους σε βρώμη ή σε φυσικό γιαούρτι μαζί με καρύδια ή σπόρους chia και αλεσμένο λιναρόσπορο, για να επωφεληθεί κανείς από τις ίνες από διαφορετικές φυτικές πηγές.

Τα ρεπορτάζ σημειώνουν επίσης τη χρήση κομμένων σύκων σε σαλάτες με φακές και δημητριακά ή με ψητά λαχανικά, καθώς και την προσθήκη χουρμάδων σε πιάτα με καστανό ρύζι, ρεβίθια και σαλάτες, προκειμένου να αυξηθεί το περιεχόμενο ινών και να δοθεί φυσική γλυκύτητα στα γεύματα.

Επισημαίνεται ακόμη ότι ο συνδυασμός σύκων ή χουρμάδων με όσπρια και ολικής άλεσης δημητριακά αυξάνει το συνολικό περιεχόμενο ινών στα γεύματα και αποτελεί τρόπο διαφοροποίησης των διατροφικών πηγών.

Σε ό,τι αφορά την αύξηση της πρόσληψης ινών, τα ρεπορτάζ συστήνουν να αυξάνονται σταδιακά οι ποσότητες μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες και να καταμερίζονται στα καθημερινά γεύματα για να μειωθεί η πιθανότητα αερίων και φουσκώματος, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία της επαρκούς πρόσληψης νερού για τη στήριξη της κινητικότητας του εντέρου, τη μαλάκυνση των κοπράνων και τη βελτίωση της αφόδευσης.